Blog Henkalicious

 

01-Mar-2019 13:18

Ik hou van oorlog...

“What the fuck!” hoor ik je al denken. Of misschien wel:”Wat een mafkees...”

Ik vind het zelf ook een rare gedachte. En toch is het zo...

 

Oorlog is mooi...

Beelden van oorlog vervullen mij vaak met een gevoel van ontroering en liefde. Zwartwitfoto’s van mannen die met modder besmeurd langsmarcheren, op weg naar hun mogelijke dood

Filmbeelden van Amerikaanse bommenwerpers die bommen gooien op de Vietnamsese jungle: rozen van vuur die opbloeien en verwelken in een tijdspanne van enkele seconden, omgeven door een zee van groen.

Het licht van de schijnwerpers van het luchtafweergeschut tegen de nachtelijke hemel.

De functionele schoonheid van tanks, straaljagers en vliegdekschepen.

Het is allemaal lichtelijk pervers, wetend wat die bommenwerpers, soldaten en tanks allemaal voor ellende veroorzaken.

En toch is het zo.

 

Oorlog is ontroerend. 

De Wehrmachtsoldaat die zich op de granaat gooit die een Russische partisaan in de kring van soldaten gooit, zich opofferend om zijn kameraden te redden.

De geliefde kapitein Waskow, gesneuveld tijdens gevechten in de bergen van Italië. Hoe de soldaten on der zijn bevel reageren op zijn dood wordt onderkoeld verteld door de beroemde oorlogscorrespondent Ernie Pyle.  heb het net weer eens herlezen en kreeg in de 4 e regel al weer tranen in mijn ogen. Je vind het hier:

https://www.pbs.org/weta/reportingamericaatwar/reporters/pyle/waskow.html

 

De zaden van mijn liefde voor oorlog zijn al vroeg gezaaid. Als kleine Henk luisterde ik met gloeiende oortjes naar de spannende verhalen die mijn moeder en ooms vertelden over mijn opa die in het verzet zat en Joden en geallieerde piloten redde. Hij ontsnapte ternauwernood aan een Duitse razzia doordat de pastoor bij wie hij ondergedoken zat hem onder het altaarkleed verborg (terwijl mijn opa hervormd was). Daarbij waren hij en zijn gezin zo gelukkig dat ze allen zonder al te veel kleerscheuren het eind van de oorlog haalden. Na Dolle Dinsdag is het huis van mijn grootvader in brand gestoken door NSB-ers als wraak. Mijn oom Jan werd gewond door een granaatscherf toen hij probeerde de Maas over te steken met een groep Poolse soldaten. Hij heeft nog een Poolse militaire onderscheiding gekregen omdat hij een Poolse soldaat die er erger aan toe was dan hij voor had laten gaan om naar het hospitaal vervoerd te worden (en hij was 18!)

Door al die verhalen ben ik misschien oorlog gaan zien als een spannend avontuur.

 

Waarschijnlijk liggen de wortels van mijn liefde voor oorlog liggen nog dieper: ze zijn biologisch bepaald. Om voor de hand liggende evolutionaire redenen zijn de meeste jongetjes gefascineerd door oorlog, wapens en geweld en beginnen al jong met oorlogje spelen. Moeders kunnen weigeren om een cowboypistooltje te kopen voor hun zoontje of hem verbieden gewelddadige games te spelen, het maakt niet uit: jongetjes willen oorlogje spelen.

 

Ik heb zelf nooit een oorlog meegemaakt, dus ik kan niet zeggen wat ik van een echte oorlog vind. 

Maar ik ben er klaar voor.

 


Geef een reactie

Naam *


Email * (wordt niet gepubliceerd)


Website


Reactie



Type de code over:

CAPTCHA



Code niet goed leesbaar?
Klik op F5 om een nieuwe code te krijgen zonder de ingevoerde gegevens te verliezen.

* verplicht veld

Blogoverzicht


01-Mar-2019
Vreemde Liefde

06-May-2018
LIve muziek op 5 mei

27-Oct-2014
Musjes op het plein

11-Jun-2014
Tangolicious!

31-May-2014
Janine plays Mozart
Henkalicious